همه ی ما در مواقعی از زندگی احساس می کنیم که مورچه در پاهایمان راه می رود. این مورچه ها معمولا بعد از نشستن های طولانی مدت و یا قرار گرفتن در وضعیت های غیرمعمول روی پاها راه می افتند.


علت این پدیده ساده است: جریان خون کند می شود و در پاها خواب می روند تا پیامی به سیستم عصبی مرکزی یعنی مغز ارسال شود.


زمانی که به عنوان مثال، پاها را ضربدری روی هم می اندازید، یک سیاهرگ یا سرخرگ تحت فشار قرار می گیرد و به این ترتیب خون به سختی عبور می کند.


کاهش سرعت عبور خون، سیگنالی عصبی ایجاد می کند تا بدن را آگاه سازد. در نتیجه پاها گزگز می کنند و به اصطلاح مورچه ها راه می افتند که نتیجه ی این سیگنال عصبی است.


در واقع این مورچه ها ایجاد می شوند تا شما وضعیت نشستن تان را عوض کنید تا جریان خون به حالت عادی برگردد. 

 

زمانی که سیگنال دریافت می شود کافیست که حرکت کنید و به عنوان مثال پاهایتان را تکان دهید. در برخی موارد مورچه ها به قدری زیاد هستند که توان حرکت به مدت چند ثانیه از شما سلب می شود.


در واقع خواب رفتن پا، هشداری برای توقف جریان خون است. اما اگر بدون نشستن های طولانی دچار کرختی و یا خواب رفتگی می شوید، بهتر است با پزشک مشورت کنید.


در برخی موارد مشکلاتی مانند سندرم تونل کارپال باعث بروز علائمی مشابه در دست ها می شود