هپاتیت چیست؟

انواع هپاتیت

کار و نقش کبد در بدن انسان چیست؟

هپاتیت نوع A

هپاتیت نوع B

راه های انتقال ویروس هپاتیت نوع B

آیا ویروس هپاتیت نوع B در اثر برخورد های روزمره منتقل می گردد؟

چه کسانی در معرض ابتلا به بیماری هپاتیت B هستند؟

علایم هپاتیت B نوع

ناقلین هپاتیت به چه کسانی گفته می شود؟

ناقلین هپاتیت باید به موارد زیر توجه نمایند:

سرانجام ناقلین هپاتیت نوع B

آیا امکان منفی شدن هپاتیت نوع B در ناقلین وجود دارد؟

هپاتیت نوع C

هپاتیت نوع D

هپاتیت نوع G



هپاتیت چیست؟

به التهاب و تورم کبد، هپاتیت ( زردی یا یرقان ) گفته می‏شود. هپاتیت ویروسی در اثر ویروس های مختلفی ایجاد می شود که منجر به تورم کبد می گردد.



انواع هپاتیت:

انواع هپاتیت عبارت است از: نوع F ، G ، E ، D ، C ، B ، A . هپاتیت نوع B و C می‏توانند آسیب کبدی مزمن ایجاد کنند و مهم هستند.



کار و نقش کبد در بدن انسان چیست؟
کبد یکی از مهمترین اعضای بدن است ، کبد نقش حیاتی در زندگی ایفا می‏کند. وظیفة اولیه کبد تصفیه هر چیزی است که شما می‏خورید. کبد در مراقبت از عفونتها کمک می‏کند و میکروبها و سایر مواد سمی را از خون خارج کرده و به حفظ سلامت شما کمک می‏کند . همچنین کبد مسئولیت ذخیره انرژی برای به حرکت در آوردن عضلات و کنترل قند خون و تنظیم کلسترول و نیز مسئولیت کنترل چندین هورمون و آنزیم دیگر است.



هپاتیت نوع A
هپاتیت نوع A با خوردن غذا یا نوشیدن آبی که با ترشحات انسانی آلوده شده باشد، ایجاد می‏شود. تخمین‏ زده می‏شود که هر ساله در آمریکا 000 /150 نفر دچار هپاتیت A می‏شوند. در کشور ما نیز اکثر افراد تا سن 35 سالگی در معرض این ویروس قرار می‏گیرند.

ویروس هپاتیت نوع A و E معمولاً از راه‌ آب یا غذا وارد بدن‌ می‌شود، خصوصاً صدف‌ خام‌ که‌ توسط‌ فاضلاب‌، آلوده‌ شده‌ باشد.


چه کسی در خطر ابتلا به هپاتیت A است؟

موارد زیر احتمال ابتلا به هپاتیت A را افزایش می‏دهند:

زندگی کردن در خانه فرد مبتلا.
پرستاری از بیمار مبتلا به هپاتیت A نوع .
• تماس جنسی با فرد مبتلا.

مسافرت به مناطقی که هپاتیت A در آنجا شایع است.
افرادی که سوزن سرنگ های آلوده را به کار می‏برند.



علایم عفونت با هپاتیت A کدامند؟
همانند سایر ویروس های مسبب هپاتیت، فردی که با هپاتیت A آلوده می‏شود ممکن است هیچ شکایتی نداشته باشد این موضوع بخصوص برای بچه‏ های زیر 2 سال صادق است. به هرحال، بعضی از آنها علایم شبیه آنفلوآنزا از قبیل خستگی، تهوع، استفراغ و درد در ناحیه کبد دارند. علایمی که کمتر دیده می‏شوند عبارتند از:

ادرار پررنگ.
مدفوع سفید رنگ.
تب.
بیشتر افراد حداکثر ظرف 6 ماه بهبود می‏یابند .


چگونگی تشخیص هپاتیت A

بهترین راه تشخیص بیماری، آزمایش خون است. در این آزمایش ها، دو نوع آنتی بادی برای ویروس مشخص می‌شود. اول آنتی بادی ایمونوگلوبولین M که 10 - 5 روز قبل از ظاهر شدن علایم، بوسیله دستگاه ایمنی ساخته می‌شود و کمتر از 6 ماه ناپدید می‌شود. دوم آنتی بادی ایمونوگلوبولین G که جایگزین آنتی‌بادی اول می‌شود و بدن را در مقابل آلودگی نسبت به هپاتیت نوع A ایمن می کند و مصونیت به وجود می آورد.



تفسیر نتایج حاصل از آزمایش خون
اگر آزمایش خون شخص نسبت به آنتی بادیهای ایمونوگلوبولین G و M هر دو منفی باشد، او هرگز به ویروس آلوده نشده و می‌تواند واکسن بزند.
اگر در آزمایش خون شخص، ایمونوگلوبولین M مثبت باشد. آلودگیA هپاتیت وجود دارد و ممکن است تا 6 ماه دیگر بهبود یابد یا وضعیت بیمار بدتر شود.
اگر ایمونوگلوبولین M منفی و ایمونوگلوبوین G مثبت باشد، شخص از طریق ویروس یا واکسن آلوده شده و برای همیشه ایمن شده است.


هپاتیت نوع B
ویروس هپاتیت B یکی از جدی‏ ترین انواع هپاتیت را سبب می‏شود. این بیماری شایع تر و بسیار مسری‏ تر از ایدز است. تقریباً 2/1 میلیون آمریکایی با HBV آلوده هستند و در کشور ما حدود 2 میلیون نفر به این ویروس آلوده اند و از این تعداد سیصد هزار نفر مبتلا به هپاتیت B شده ‏اند. هپاتیت B ممکن است در حدود 5% بیماران به یک بیماری مزمن ( که بیش از 6 ماه طول می‏کشد ) تبدیل شود. اگر بدون درمان رها شود، خطر بروز سیروز ( فرسودگی کبد ) و سرطان کبد افزایش می‏یابد.



راه های انتقال ویروس هپاتیت نوع B:

1. تماس جنسی بین دو نفر ( مرد به مرد، مرد به زن، زن به مرد و زن به زن ) که یکی از آنها به ویروس آلوده باشد. البته انتقال ویروس از زن به زن کمتر است. آلودگی از راه تماس جنسی 80 درصد کل موارد را شامل می شود که بیشتر از 70 درصد آن از راه تماس با جنس مخالف و 10 درصد آن از راه همجنس بازی است.

2. از راه خون و فرآورده های خونی آلوده یا پیوند اعضا از بافتهای افراد آلوده: از آنجائیکه تمام نمونه های خون اهدایی به سازمان انتقال خون ایران به دقت از نظر بیماری هپاتیت و … آزمایش می شود و پس از مطمئن شدن از سلامت خون ها، مورد استفاده قرار می گیرد و خون های آلوده شناسایی شده به روش صحیح از بین می روند. امروزه انتقال بیماری هپاتیت، از راه خون و فرآورده های آن، تقریباً غیرممکن شده است.

3. استفاده از ابزارهای آلوده به خون ( سرنگ، سوزن، لوازم خال کوبی، ختنه، سوراخ کردن گوش، طب سوزنی، دندانپزشکی، تیغ سلمانی، تاتو در آرایشگاه زنانه، حجامت و … ). از آنجائیکه استفاده از مواد مخدر، عملی غیرقانونی است و اکثر افراد معتاد به مواد مخدر تزریقی، دارای وضع مالی بسیار بدی هستند، در نتیجه از سرنگ های استفاده شده دیگران استفاده می کنند و از این راه اگر شخصی، آلوده به ویروس هپاتیت باشد، به راحتی آلودگی را منتقل می کند.

4. انتقال از مادر آلوده به کودک: ویروس هپاتیت از مادر آلوده به کودک، ممکن است قبل از زایمان، حین زایمان، بعد از زایمان و از راه شیر دادن انتقال یابد.

مهمّ: ویروس هپاتیت B ، در محیط خارج از بدن، در برابر حرارت، رطوبت و عوامل شیمیایی بسیار مقاوم است. این ویروس در حرارت 20 – درجه تا 15 سال و در حرارت اتاق تا 6 ماه و در یک لیوان خشک تا 4 هفته زنده می ماند. ولی پس از جوشاندن در 100 درجه سانتی گراد به مدّت 5 دقیقه از بین می رود. این ویروس با مواد ضد عفونی کننده تظیر گلوتارآلدئید، کلروفرم و فرمالین ( 1 در 4000 ) از بین می رود. یا در منزل لباس ها را می توان در محلول نیم درصد ( ده قسمت آب و یک قسمت آب ژاول ) یا ماده ی ضد عفونی کننده لباس ها قرار داد.



آیا ویروس هپاتیت نوع B در اثر برخورد های روزمره منتقل می گردد؟

خیر، ویروس هپاتیت از راه تماس های عادی مانند در کنار هم نشستن، دست دادن، کارکردن در محل کار، نیش حشرات ، استخر حمام ، وسایط نقلیه عمومی ، ظروف غذا خوری ، توالت ، سرفه ، عطسه و حتی روبوسی و بغل کردن انتقال نمی یابد .


چه کسانی در معرض ابتلا به بیماری هپاتیت B نوع هستند؟
افرادی که در معرض آلودگی با ویروس هپاتیت B هستند عبارتند از:

کارگزاران بهداشتی.
افرادی که از نظر جنسی بی‏ بندوبارند.
کسانی که از مواد مخدر تزریقی استفاده می‏کنند.
افرای که خالکوبی کرده ‏اند.
افرادی که خون یا فرآورده‏ های خونی آلوده دریافت کرده باشند.
بیماران هموفیلی.
افرادی که در تماس نزدیک با شخص آلوده هستند (مثل اعضای خانواده). کسانی که با شخص آلوده تماس جنسی دارند. تقریباً در یک سوم موارد منشأ عفونت ناشناخته باقی می‏ماند.


علایم هپاتیت B نوع
بیشتر افرادی که هپاتیت B می‏گیرند علایم و شکایات مشخصی ندارند . اما بعضی افراد علایم شبیه آنفلوآنزا از قبیل: بی‏ اشتهایی، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگی و درد شکم خفیف دارند. علایمی که کمتر دیده می‏شوند عبارتند از: ادار پررنگ و زرد شدن پوست و چشم ها ( یرقان )، تنها راه برای کشف افراد مبتلا انجام آزمایش خون است.


ناقلین هپاتیت به چه کسانی گفته می شود ؟

ناقلین بیماری هپاتیت به کسانی گفته می شود که ویروس هپاتیت نوع B در خونشان بیش از 6 ماه وجود داشته باشد، حال عمومی خوبی داشته و در بررسی آزمایشگاهی، اختلال در کار کبد آنان مشاهده نشود. در چنین شرایطی، ویروس به صورت مسالمت آمیز در داخل بدن وجود دارد ولی به کبد آسیبی نمی رساند. حدود 90 درصد از ناقلین هپاتیت در جهان سوم و بیش از 75 درصد آنها در آسیا زندگی می کنند.



ناقلین هپاتیت باید به موارد زیر توجه نمایند:

برای بررسی وضعیت کار کبد خود، جهت معاینات و انجام آزمایشات خونی هر 6 ماه یک بار به پزشک مراجعه نمایند.
کلیه اعضای خانواده ( همسر، فرزندان و کسانی که در یک مکان با این افراد زندگی می کنند ) باید بر علیه هپاتیت نوع B واکسینه شوند.
در صورت مراجعه به دندانپزشک، آزمایشگاه، پزشک و اصولاً هر جای دیگری که خطر انتقال ویروس به دیگران وجود دارد. حتماً او را از وجود ویروس هپاتیت در بدن خود آگاه نمایید.
مشروبات الکلی سبب تشدید بیماری می شود. جداً از مصرف آنها پرهیز نمایید.
از اهدای خون خودداری کنید.
افراد چاق باید تلاش کنند تا اضافه وزن خود را کم کنند.
از وسایل و لوازم شخصی مثل: مسواک، ریش تراش، ناخن گیر، حوله و ... هرگز به صورت مشترک استفاده نکنید.
توجه: ناقلین هپاتیت مانند سایر مردم به زندگی عادی خود ادامه می دهند و محدودیتی ندارند.



سرانجام ناقلین هپاتیت نوع B :

در اکثر موارد شاهدی دال بر تخریب و التهاب سلول های کبدی دیده نمی شود و در واقع یک سازش و همزیستی مسالمت آمیز بین ویروس و سیستم دفاعی به وجود امده است. و این سازگاری تا سالیان دراز ممکن است باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند. گاهی ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی می ماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند سالیانه یک نفر ( در ایران ) ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBSAg وی منفی می شود. ولی ممکن است 2 تا 3 نفر از این افراد در عرض چند سال دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن انها مجدداً از سر گرفته شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت نوع B توصیه می شود تا جهت معاینه، انجام آزمایش های کبدی و بررسی وضعشان هر 6 ماه یک مرتبه به پزشک معالج مراجعه نمایند.



آیا امکان منفی شدن هپاتیت نوع B در ناقلین وجود دارد؟

آری، اما این احتمال کم است. طبق بررسی های انجام شده در مدت 10 سال از هر 100 نفر تنها 5 نفر منفی می شوند. بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره ای ( هر 3 تا 6 ماه ) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن بیماری آنها به شکل مزمن، تشخیص و درمان سریع تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.


هپاتیت نوع C:

تقریباً 5/3 میلیون آمریکایی مبتلا به HCV هستند. در ایران حدود 200000 نفر به این ویروس آلوده هستند. این نوع هپاتیت در بیشتر مبتلایان مزمن می‏شود. همانند هپاتیت B مزمن، اگر بدون درمان رها شود هپاتیت مزمن سی شانس زیادی برای تبدیل به سیروز، سرطان کبد یا احتمالاً نارسایی کبد را خواهد داشت. هم اکنون نارسایی کبد به دلیل هپاتیت C اصلی‏ ترین دلیل پیوند کبد در ایالات متحده است.



چه کسانی در خطر آلودگی با هپاتیت نوع C هستند؟


راه های ابتلا به هپاتیت C ( نظیر آنهایی است که برای هپاتیت نوع B نام برده شد ). به اختصار:عبارتند از

افرادی که خون یا فرآورده‏ های خونی آلوده دریافت می‏کنند.
خالکوبی.
کارگزاران بهداشتی و معتادین به مواد مخدر تزریقی .
بیماران دچار نارسایی کلیوی که همودیالیز می‏شوند ،افرادی هستند که در معرض ابتلا هپاتیت C قرار دارند. باز هم در بیش از یک سوم بیماران راه انتقال هرگز مشخص نمی‏شود.


علایم هپاتیت نوعC
بیشتر افرادی که هپاتیت C گرفته ‏اند علامت و شکایت مشخصی ندارند. اما بعضی افراد، علایمی شبیه انفلوآنزا دارند که عبارتند از: بی‏ اشتهایی، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگی و درد خفیف شکم.
علایمی که کمتر دیده می‏شوند شامل ادرار پررنگ و زردی چشم ها و پوست می‏باشند. همانند هپاتیت B تنها راه کشف موارد مثبت از راه آزمایش خون است.



چه درمانی برای معالجه بیماری بکار می‏رود؟


پزشک ممکن است برای شما اینترفرون آلفا تجویز کند که داروی ایمن و مؤثری برای درمان هپاتیت مزمن B و C در بیماران با بیماری کبدی جبران شده می‏باشد. شروع درمان با اینترفرون آلفا می‏تواند باعث تأخیر در پیشرفت بیماری شود.
نمی‏توان پیش گویی کرد که چه وقت بیماری پیشرفت خواهد کرد . هر چقدر شما سریع تر درمان را شروع کنید شانس بیشتری برای جلوگیری از عوارض جدی بیماری دارید. به منظور بهره‏ مندی کامل از درمان با اینترفرون ‏آلفا شما باید دستورات پزشک تان را پیگیری کنید و درمان را به همان مدتی که او برایتان تحویز کرده است ادامه دهید.



درمان با اینترفرون‏ آلفا چیست و چگونه عمل می‏کند؟
یک پروتئین است که سلول های مختلف بدن در هنگام ابتلا به عفونت های ویروسی آن را ترشح می‏کنند تا در برابر عفونت مقاومت کنند. درمان با اینترفرون‏ آلفا، نوعی از اینترفرون انسانی را به اینترفرونی که بدنتان خودش آن را می‏سازد ( برای تحریک بیشتر سیستم ایمنی ) اضافه می‏کند. استفاده از این دارو می‏تواند سبب بروز علایمی شبیه آنفلوآنزا شود، که ممکن است دلالت بر مؤثر بودن درمان باشد. در حال حاضر دقیقاً معلوم نشده است که چگونه این درمان در معالجه هپاتیت مزمن B و C عمل می‏ کند. اینترفرون‏ آلفا ممکن است با حمله مستقیم به ویروس هپاتیت عمل کند، یا ممکن است سیستم ایمنی بدن را طوری تنظیم کند که در غلبه بر ویروس کمک کند.



نحوه درمان با اینترفرون‏ آلفا چگونه است؟
درمان با ایتنرفرونآلفا بوسیله تزریق است. شما می‏توانید آن را خودتان تزریق کنید یا آنکه پزشک، پرستار یا فرد دیگری این کار را برایتان انجام دهد. میلیونها نفر تزریق را هر روز خودشان انجام می ‏دهند. به خاطر داشته باشید که بعد از چند تزریق، این کار برای شما آسانتر خواهد شد. درمان با اینتر فرون‏ آلفا را بکار برید و مطمئن باشید بزودی به آن عادت خواهید کرد.



آیا درمان با اینترفرون‏ آلفا عوارضی هم دارد؟
شایع ترین عوارض جانبی درمان با اینترفرون‏ آلفا علایم شبیه آنفلوآنزا هستند که معمولاً بعد از چند هفته کاهش پیدا می ‏کنند. این عوارض شامل تب، لرز و دردهای عضلانی است. این عوارض در شروع درمان شایع هستند و نباید شما را بترسانند. اگر شما سؤالی درباره عوارض ایجاد شده برای خودتان یا در باره درمان دارید، برای اطمینان، با پزشک خود تماس بگیرید. مهم است که بخاطر داشته باشید هرچند که، درمان می‏تواند در ابتدا شما را، ناراحت کند اما احتمال پاک شدن بدن از ویروس در افرادی که دچار این عوارض می‏شوند بیشتر است .
خیلی مهم است که شما مطابق آنچه پزشک تان تجویز کرده است درمان را ادامه بدهید. تنها در این صورت است که شما می‏توانید بیشترین بهره را از درمان با اینترفرون‏ آلفا ببرید.


برای رهایی از بعضی عوارض جانبی چه کار باید کرد؟
برای رهایی از بعضی عوارض جانبی اینترفرون‏ آلفا از دستورات زیر پیروی کنید:

ضد دردها از قبیل استامینوفن یا ایبوبروفن می‏توانند برای جلوگیری یا آرام بخشی نسبی تب و درد بکار روند.
تزریق اینترفرون‏ آلفا به هنگام خواب به شما اجازه خواهد داد تا در زمان بروز علایم شبیه آنفلوآنزا خواب باشید.
انرژی تان را حفظ کنید: بکوشید تا بیشتر استراحت کنید.
به اندازه کافی مایعات بنوشید: قبل از درمان و طی درمان ، مایعات کافی بنوشید.
غذاهای متعادل بخورید: از وجود مقدار کالری لازم در هر وعده غذایی اطمینان داشته باشید.
به چیزهای مثبت فکر کنید: دورنمای فکری سالمی داشته باشید.


آیا می‏توانم سایرین را آلوده کنم؟
اکثر افراد مبتلا به هپاتیت می‏توانند دیگران را آلوده سازند. هپاتیت B و C معمولاً از راه تماس با خون یا فرآورده ‏های خونی آلوده یا سوزن یا چیزهای تیز دیگر از قبیل تیغ و ماشین ریش ‏تراشی از فردی به فرد دیگر انتشار یابند.
همچنین هپاتیت B نوع با استفاده مشترک از مسواک یا سوهان ناخن می‏تواند منتقل شود. واکسن برای کمک به حفاظت افراد در مقابل هپاتیت B در دسترس است. پزشکان ممکن است توصیه کنند همه افراد خانواده واکسینه شوند. هپاتیت C به ندرت از طریق جنسی، از طریق مادر به نوزاد یا سایر افراد خانواده انتشار می ‏یابد. و در این مورد واکسنی وجود ندارد.



آیا هپاتیت بر روند زندگی من تأثیری خواهد داشت؟
اولین چیزی که باید به خاطر داشته باشید این است که تنها شما گرفتار این بیماری نیستید. بیش از 4 میلیون نفر در ایالات متحده با یکی از انواع هپاتیت های ویروسی آلوده هستند. در کشور ما بالغ بر 2/5 میلیون نفر با ویروس های هپاتیت آلوده هستند و بیشتر این افراد از مشکل خود مطلع نیستند.
اگر چه شما تحت درمان با انترفرون‏ آلفا هستید، می‏توانید کار کنید و حتی مسافرت کنید. فقط همیشه دارو را به همراه داشته باشید. طرز تلقی شما نسبت به بیماری و چگونگی پذیرش آن عواملی است که وضعیت شما را تعیین خواهد نمود. هر چقدر دید مثبت‏تری داشته باشید وضعیت عمومی شما بهتر خواهد بود. فقط به خاطر بسپارید که صبوری و پایداری در درمان ، به شما کمک خواهد کرد تا حداکثر بهره را از اینترفرون‏ آلفا ببرید .
داروهای متعددی برای درمان هپاتیت B وC بکار گرفته شده‏ اند. موفق ترین آنها تا کنون لامیوودین (برای هپاتیتB ) و ریباویرین (برای هپاتیت C ) بوده ‏اند . در زیر به معرفی این داروها می‏پردازیم :


لامیوودین
لامیووین یک داروی خوراکی است که به تنهایی می‏تواند ویرورس هپاتیت B را از بین ببرد. میزان تأثیر این دارو نیز در حدود 40-30% است ( درست مثل انترفرون ). البته پس از شروع درمان، ویروس در اکثر موارد از بین می‏رود اما با قطع آن مجدداَ عود می‏کند. این دارو بسیار داروی مطمئنی است و عوارض جانبی آن ناچیز است. حسن دیگر آن خوراکی بودن آن است. اما متأسفانه هنوز بسیار گران است، مدت مصرف دارو حداقل 12 ماه می‏باشد.



ریباویرین
ریباویرین یک داروی خوراکی ضد ویروسی است که مصرف هم زمان آن با انترفرون در درمان هپاتیت C مؤثر است. این دارو در حال حاضر نباید به تنهایی مصرف شود. مهمترین عارضة آن از بین رفتن گویچه‏ های قرمز خون می‏باشد. که ممکن است با ده درصد موارد منجر به قطع دارو گردد. بنابراین هنگام مصرف ریباویرین در فواصل منظم بیمار باید توسط پزشک معاینه شود و آزمایش های لازم را انجام دهد. مدت مصرف این دارو 12 - 6 ماه می‏ باشد این دارو نیز بسیار گران قیمت است.



هپاتیت نوع D:

به‌طور جداگانه‌ از هپاتیت B نمی‌تواند رخ‌ دهد.


هپاتیت نوع G:

الگوی‌ انتقال‌ مشابهی‌ مثل‌ هپاتیت C دارد؛ معمولاً از راه‌ خون‌ انتقال‌ می‌یابد.


تمام خون های اهدایی شما، از نظر بیماری ایدز، هپاتیت نوع بی و سی و سیفلیس آزمایش می شود

http://3333.ir/LinkDetail.aspx?id=26