این تحقیقات جدید اشاره می‌کند که آثار منفی این سوء رفتار بسیار زیاد و باید برای مبارزه با آن قدم‌های موثری برداشت.

اسکن مغز افرادی که در دوران خردسالی تحقیرشده‌اند نشان می‌دهد که قسمت خاکستری مغز آنان که مربوط به فراگیری زبان است 10درصد کمتر از افرادی است که با خشونت کلامی مواجه نبوده‌اند.

دکتر مارتین تیچر(MARTIN TEICHER) از دانشگاه پزشکی هاروارد در ایالت بوستون آمریکا و همکارانش سوالات جامعی را تهیه کرده و از 17 نفر که در دوران طفولیت تنها از خشونت کلامی آسیب دیده‌اند درخواست کردند که به این سوالات پاسخ دهند.متخصصان به انتقادهای مکرر و تحقیر‌آمیز توسط والدین و اطرافیان که به تدریج سبب ایجاد استرس و عدم اعتماد به نفس فرد می‌شود، بدرفتاری و آزار و اذیت کلامی می‌نامند. این تیم تحقیقاتی 17 نفر دیگر را که با گروه اول از لحاظ طبقه اجتماعی هم‌خوانی داشتند اما تحت تأثیر بد رفتاری کلامی قرار نگرفته بودند انتخاب کردند. در مقایسه اسکن مغز این دو گروه اختلاف 10درصدی در اندازه آن قسمت از مغز که گفته می‌شود مربوط به درک آهنگ صداهاست مشاهده شد.

همچنین این اسکن کاهش قابل توجه ای در اندازه آن منطقه از مغز که شامل فهم جمله‌بندی کلمات است در گروه آسیب دیده از بد رفتارهای کلامی را نشان می‌‌دهد.

دکتر تیچر اظهار می‌‌دارد : امکان دارد آزار کلامی ،منجر به توقف ترشح هورمون رشد در قسمت‌هایی از مغز که در ارتباط با یادگیری زبان است شود . در نتیجه سبب نارسائی‌ در مغز می شود.

طبیعی نبودن رشد مغزی در افرادی که قربانی آزار کلامی هستند نه تنها در یادگیری مهارت‌های گفتاری بلکه در میزان بهره هوشی آنان نیز تأثیر منفی دارد زیرا در تست هوشی که از این دو گروه به عمل آمد متوسط بهره هوشی گروه اول که مورد آزار کلامی قرار گرفته بودند 112 و گروه دوم 124 بود.

نتایج این تحقیقات بسیار اهمیت دارد و بیانگر این است که آزار و اذیت کلامی در دوران کودکی مانع رشد طبیعی مغز می‌شود و این مطلبی است که اغلب والدین به آن توجه ندارند و تصور می‌کنند که تنها تنبیهات بدنی است که به فرزندشان آسیب می‌رساند.

http://tebyan.net/index.aspx?pid=31300