تغییر وضعیت زانوها را از حالت طبیعی به سمت داخل زانو، زانوی چسبیده یا برون گرا می گویند. (نزدیک شدن زانو ها به یکدیگر) این ناهنجاری برعکس پای کمانی (واروس) است و در بررسی استخوان بندی، هنگامی که فرد می ایستد، زانوها با یکدیگر تماس دارند و قوزک پاها با هم فاصله دارند به نحوی که نزدیک کردن و تماس قوزک داخلی پا با یکدیگر و یا تماس سطح داخلی ساقها امکان پذیر نیست.
علایم و روش اندازه گیری از علایم این عارضه آن است که فاصله عرضی پاها از یکدیگر در هنگام راه رفتن و ایستادن بیشتر می شود. فرد مبتلا به تدریج روی لبه داخلی پا فشار بیشتری وارد می کند و چنانچه کفش این افراد مورد بررسی قرار گیرد ساییدگی بیشتر در بخش داخلی کفه کفش است. علاوه بر این ناهنجاری پای چسبیده فرد را متمایل به نشستن قورباغه ای می کنید.
برای اندازه گیری این ناهنجاری شخص باید سرپا بایستد و زانوها را به هم بچسباند. در این حالت پا به سمت جلو و بدون چرخش است. چنانچه بین دو قوزک فاصله باشد آن را با کولیس اندازه گیری می کنند. میزان این ناهنجاری را به چهار درجه به شرح زیر تقسیم کرده اند:
درجه 1: فاصله ی بین دو قوزک از 5/2سانتیمتر کمتر است
درجه 2: فاصله ی بین دو قوزک 5-5/2 سانتیمتر است
درجه 3: فاصله ی بین دو قوزک7-5 سانتیمتر است
درجه4: فاصله ی بین دو قوزک از 7 سانتیمتر بیشتر است
علل کشیدگی عضلات و تاندونهای داخلی ران و مفصل زانو و همچنین کشیدگی عضلات جانب داخلی ساق و عناصر لیگامنتی و کپسول مفصلی از علل اولیه ی این عارضه است. طبعاً افرادی که علاوه بر مشکلات فوق، اضافه وزن هم داشته باشند آسیب پذیرترند. پای به هم نزدیک با پای پرونیت یا والگوس شدید همراه است، خصوصاً در سنینی که بچه ها شروع به راه رفتن می کنند. این ناهنجاری در سنین 6-2 سالگی شایعتر است عوارض در نتیجه ی این ناهنجاری فشاری که در راه رفتن و دویدن یا ایستادن بر پا می آید بیشتر روی لبه ی داخلی پا اعمال می شود. این عمل در افت قوس طولی پا مؤثر است همچنین بر اثر فشار وارد بر بخش داخلی مچ پا، لیگامنت دلتوئید دچار کشیدگی و تحمل فشار اضافی می شود. لیگامنتهای جانب داخلی زانو (لیگامنت طرفی درشت نئی - رانی) در معرض کشیدگی لیگامنت طرفی مقابل (نازک نئی - رانی) در معرض فشردگی و کوتاه شدگی قرار می گیرد. مینیسکهای خارجی پا به دلیل کاهش فضای مفصلی در ناحیه ی خارجی زانو در معرض آسیب پذیری و فشردگی قرار می گیرد. توصیه های بهداشتی و حرکات اصلاحی برای اصلاح این ناهنجاری، ضمن اجرای تمرینهای و حرکات اصلاحی باید توصیه های زیر مد نظر قرار گیرد:
1- در صورت وجود اضافه وزن بکوشید آن را کاهش دهید.
2- سعی کنید هنگام راه رفتن، دویدن و ایستادن، لبه ی خارجی پا فعالتر باشد (روی لبه خارجی پا فشار بیاورید) به نظر می رسد استفاده از کفیهایی که لبه داخلی ضخیمتری دارند در بهبود ناهنجاری مؤثر باشد
3- چنانچه فرد عادت به نشستن به صورت قورباغه ای دارد، از نشستن به این صورت پرهیز کند و از ضربه زدن به اجسام سنگین مثل توپ مدیسنبال یا ضربه شدید به توپ فوتبال با کناره داخلی پا خودداری کند
تمرینهای اصلاحی باید به گونه ای طراحی شود که ضمن ایجاد جنبش پذیری و تحرک در مفصل زانو، موجب تقویت عضلات جانب داخلی پا و عضلات درون گرداننده ی ساق پا شود، مثل عضلات نیمه غشایی، نیمه وتری، خیاطه و پهن داخلی. همچنین تمرینهای دیگری باید انجام داد که باعث کشش و انعطاف عضلات جانب خارجی پا مثل عضله کشنده پهن نیام شود.
تمرین 1
هدف: تقویت عضلات ایجاد تحرک و جنبش پذیری در مفصل زانو روش اجرا
روش اجرا: از کمر خم شوید وکف دستها را روی زانوها قرار دهید.زانوها را کمی خم کنید و بچرخانید.این حرکت را در هر دو جهت قبل از حرکات تقویتی و کششی انجام دهید.
تمرین 2
هدف: ایجاد انعطاف و کشش در عضلات بخش خارجی پا
روش اجرا:در حالت نشسته، کف پاها را به یکدیگر بچسبانید و بکوشید پاشنه ها به بدن نزدیک شود. زانوها را به تدریج باز کنید و سعی کنید آنها را به زمین برسانید و مدت 10-5 ثانیه در این وضعیت بمانید. به حالت اولیه برگردید و حرکت را تکرار کنید. در اجرای این حرکت هرگز ضربه نزنید و حرکت را به صورت انفجاری انجام ندهید