بیماری مسافرت (حرکت) یک اختلال بسیار معمول گوش داخلی است که هنگام مسافرت با وسایل نقلیه نظیر اتومبیل، قایق یا هواپیما بروز می‌کند.در گوش داخلی، بیماری مسافرت احساس تعادل و توازن و بنابراین حفظ توازن فضایی را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

 

 

احساس تعادل ما با تداخلی مرکب از بخش های سیستم عصبی زیر تنظیم می شود:

   1-گوش داخلی جهات حرکت را کنترل می کنند .

  2 - چشم ها می بینند که بدن در فضا کجاست( به عنوان مثال وارونه، یا به رو، غیره) و همچنین جهت های حرکت.

 3- گیرنده های فشاری پوست که احساس می کنند چه بخشی از بدن زمین را لمس می کند.

 4 - گیرنده های حسی عضله و مفصل گزارش می کنند که چه بخش هایی از بدن حرکت می کنند.

 5- سیستم عصبی مرکزی (مغز و طناب نخاعی) با استفاده از اطلاعات حاصله از ۴ سیستم مذکور بین آنها هماهنگی ایجاد می کند.

علایم بیماری مسافرت هنگامیکه سیستم عصبی مرکزی پیام های متناقضی از چهار سیستم دریافت می کند( گوش داخلی، چشم ها، گیرنده های فشاری پوست و گیرنده های حسی عضله و مفصل ) ظاهر می شوند.

هر چند علت بیماری مسافرت پیچیده است و نقش داده های متناقض تنها یک فرضیه یا یک توضیح پیشنهادی برای بروز آن است.

 

بیماری‌ مسافرت می‌تواند موجب بروز این نشانه‌هاشود: گیجی(vertigo)، تهوع، رنگ‌پریدگی، استفراغ، عرق سرد، خستگی، ترشح بزاق بیش از حد،خمیازه‌ ،سردرد.احساس عمومی ناراحتی و ناخوشی(malaise)

 

عوامل تشدید کننده بیماری:

  • مسافرت‌
  • استرس‌
  • محیط‌ دودآلود یا تهویه‌ ناکافی‌ محیط‌
  • مصرف‌ الکل‌
  • تحریکات‌ بینایی‌ 

       اگر به حرکت حساس هستید و به بیماری مسافرت دچار می‌شوید، سعی کنید :در طول مسیر کاملاً به صندلی خودرو تکیه دهید و صندلی را به حال نیمه خوابیده قرار دهید.و روی صندلی به سمت پشت ننشینید. از مطالعه‌ کردن‌ خودداری‌ کنید.بهتر است در قسمتی از وسیله نقلیه قرار بگیرید که کمترین تکان را دارد؛ مثلاً در میانه اتوبوس، صندلی جلوی خودرو و کنار بال هواپیما. نفس‌های‌ عمیق‌ و آهسته‌ بکشید.اگر به بیماری مسافرت مبتلا هستید از درون خودرو به مناظر نگاه نکنید یا اگر در قایق یا کشتی هستید به موج‌ها ننگرید ، به روی عرشه بالا بروید و حرکت افق را تماشا کنید.بهتر است از بوهای تحریک‌کننده مانند سیگار دوری کنید.در هواپیما یا اتوبوس‌ دستگاه‌ تهویه‌ بالای‌ سر را روشن‌ کنید تا هوا بهتر جریان‌ پیدا کند. همچنین سعی کنید از شب قبل از مسافرت، کمتر غذا و نوشیدنی بخورید و در طول راه نیز شکم خود را نسبتاً خالی نگه دارید. قبل‌ از مسافرت‌ از داروهای‌ پیشگیری‌کننده‌ از بیماری‌ مسافرت‌ استفاده‌ کنید.

    بیماری مسافرت در مغز به نظر می رسد که سطوح نوروترنسمیتر ها (موادی که انتقال علایم را در مغز و سیستم عصبی میانجی گری می کنند) هیستامین، استیل کولین و نوراپی نفرین را تحت تاثیرقرار می دهند. بسیاری از داروها که جهت درمان بیماری مسافرت بکار می روند با متعادل کردن یا تاثیر گذاشتن بر سطح این ترکیبات در مغز عمل می کنند.داروهای آنتی هیستامینی به نظر می رسد که از تهوع، استفراغ و سرگیجه ایجاد شده با بیماری مسافرت از طریق آرام کردن تحریک گوش داخلی پیشگیری و آنرا درمان می کنند. مثالهایی از آنتی هیستامین هایی که برای این منظور مصرف می شوند: برای‌ موارد خفیف‌،  دیمن‌هیدرینات‌ (درامامین‌) یا مکلزین (بونین‌) قبل‌ و در طی‌ سفر ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد.

    ·     برای‌ مسافرت‌ ممکن‌ است‌ برچسب‌های‌ پوستی‌ اسکوپولامین‌ تجویز گردد. پس‌ از پایان‌ سفر فوراً این‌ برچسب‌های‌ پوستی‌ را بردارید؛ مصرف‌ بلندمدت‌ آن‌ توصیه‌ نمی‌شود.
    در صورت بروز بیماری،نگران نباشید. بیماری مسافرت به سرعت پس از خاتمه سفر بهبود می‌یابد و عوارض درازمدت ندارد. هرگونه عارضه غیر معمول ناشی از بیماری مسافرت خود را به پزشک معالجتان اطلاع دهید.

    مطالب خواندنی: دست بندی برای کمک به افراد مبتلا به این مشکل در خارج از کشور ساخته شده است که ٣٠ دقیقه قبل از مسافرت به مچ دست چپ بسته میشود و پالس های الکترونیکی بدون دردی را آزاد می کند که اعصاب معده و مغز را تحت تاثیر قرار داده باعث تسکین علائم می شود.( Motion Sickness Band)

     

    http://kindnurse.persianblog.ir/