دراکولا یا پدروس

از جمله حشرات آفتی است که موجب بروز درماتیتهای خطی در روی پوست بدن شهروندان ساکن در مناطق شمالی و مرکزی ایران می شود.

مشکلات ناشی از این حشرات گاه با داستانهایی توام شده است که پاره ای درست و پاره ای دیگر از بنیان غلط هستند. مقاله ای که در پی می آید اطلاعاتی را برای آشنایی هر چه بیشتر شما با این حشره در اختیار می گذارد

آشنایی باحشرات جنس پدروس و روشهای کنترل آنها
۱-مرفولوژی

پدروس ها که به آنها دراکولا و بللوس و پشه پیاز نیز گفته می شود حشراتی از خانواده استافیلینیده از راسته قاب بالان می باشند. جنس پدروس دارای ۶۲۲ گونه با پراکندگی جهانی می باشد و واجد بدنی باریک و کشیده به رنگ سیاه یا نارنجی است. از ویژگی های مشخص این جنس کوتاه بودن بالپوشهای آنهاست بطوریکه تنها چند بند اول شکم را می پوشاند و بدین لحاظ پنج بند انتهایی شکم قابل رویت باقی می ماند. جفت بالهای عقبی غشایی و توسعه یافته است و در امر پرواز به کار می رود. رنگ بالپوشها آبی یا سبز متالیک است.


۲- بیونومی
پدروس ها حشراتی با دگردیسی کامل بوده و دارای چهار مرحله تخم لارو شفیره و حشره کامل است.
طول دوره لاروی یک ماه و دوره زندگی حشره بالغ ۱۲ ماه می باشد. حشره بالغ نقاط مرطوب و سایه دار را به عنوان زیستگاه ترجیح می دهد. کوتاه بودن بالپوشها موجب از دست رفتن مقدار زیادی از آب بدن حشره می شود.

بدین واسطه بالغان نسبت به تغییرات شدید دمایی و کاهش رطوبت بسیار حساس بوده و به همین دلیل با پناه بردن به محیطهای مناسب سعی در برطرف ساختن این ضعف خود می نمایند. بدین لحاظ در مناطقی که تغییرات روزانه و فصلی و محلی حرارت و رطوبت محیط زیاد باشد زیستگاههای پدروس موقتی و پراکنده خواهد بود (نیکبخت زاده و تیر گری ۱۳۷۸). تخم گذاری این دسته از حشرات متمرکز نبوده و تخمهایشان را در سطح زیستگاه پراکنده می نمایند. تخمها سفید کدر کروی و بسیار ریز هستند. لارو این حشرات حدود ۴ میلیمتر طول دارد. شفیره آنها را در سطح خاک و یا در عمق چند میلیمتری زیر خاک می توان یافت. بالغان تمایل کمتری به پرواز دارند و زمانیکه احساس خطر بنمایند خود را در لابلای ریشه های گیاهی لانه موریانه و مورچه و شکافهای سطح خاک پنهان می نمایند. برای زمستان گذرانی این حشرات به عمق توده گیاهان وحشی و علفهای هرز پناه می برند. اوج فعالیت پروازی این جنس از سوسکها بر اساس مطالعات نیکبخت زاده و تیرگری بین ساعات ۲۱ تا ۲۲ است. پدروسها بشدت از تابش آفتاب گریزان هستند و به هنگام روز در سایه پناه می گیرند اما در مقابل تمایل زیادی به نورهای مصنوعی دارند و به همین دلیل شب هنگام به اماکن مسکونی هجوم می آورند.

فعالیت فصلی بالغان در شهرستانهای مختلف متفاوت بوده و به عواملی چون تعداد نسل و طول دوره زمستان گذرانی وابسته است. در شمال ایران مزارع برنج از عمده ترین زیستگاههای این حشره است در حالیکه در استان فارس نقش مزارع برنج شمال را مزارع یونجه ایفا می کند. این حشرات شکارچی بوده و در بسیاری از کشورهای دنیا به عنوان عامل مبارزه بیولوژیک با آفات مزارع برنج سیب زمینی گوجه فرنگی و آفتابگردان و غیره استفاده شده است. جدول زیر نشان دهنده گونه های شایع در ایران است(نیکبخت زاده و تیرگری ۱۳۷۸ و۲۰۰)

۳- اهمیت پزشکی

اهمیت این دسته از حشرات به واسطه ایجاد ضایعات پوستی است که به آن پدروسیسیا درماتیت پدروس گویند. درماتیت پدروس که درماتیت خطی نیز نامیده
می شود در پیله شدن سوسکهای مزبور بوجود می آید. در اثر له شدن این حشرات
ماده فعالی که درهمولنف آنها بطور طبیعی وجود دارد سطح پوست را آغشته
کرده موجب بروز درماتیتمیشود. این ماده که پدرین نام دارد تنها در اثر له
شدن حشره آزاد می شود و گزشیا نیش حشره نقشی در آزاد شدن آن ندارد. این
ترکیب در برخی از گونه ها و نه درهمه آنها توسط حشره ماده بالغ تولید می
شود و به هنگام تخم گذاری سطح تخمها رامی پوشاند این ماده که ماده ای
ترشحی و دفاعی در برابر عقربها و دیگر بندپایانیاست که قصد تغذیه از تخم
این حشرات را دارند دارای اثر ضد باکتری ضعیف است امابرای سلولهای
یوکاریوتیک بسیار سمی است. بلع این ماده موجب بروز آسیبهای داخلیبسیار
شدید می شود و تزریق وریدی آن موجب حدوث مرگ در سطحی می گردد که میگویند
از سم مار کبری نیز قویتر است. سمیت پدرین بیشتر به واسطه توقف دربیوسنتز
پروتئین و تقسیم سلولی است. ساختار این ماده بسیار شبیه بهساختمان
شیمیایی ماده ای به نام MYCALAMIDE می باشد آزمایشاتی که توسط بخشتومور
شناسی بیمارستان جنرال ساوتهمپتون انجام گرفته است حاکی است پدریندارای
خاصیت ضد تومور است و از این نظر با ماده ضد تومور MYCALAMIDE قابلمقایسه
می باشد(شکل ۲). جالب است بدانید که میزان پدرین در بدن این حشرهآنقدر
ناچیز است که برای بدست آوردن مقدار لازم به منظور تعیین ساختمانشیمیایی
آن به ۱۰۰کیلوگرم از این حشره یعنی معادل حدود ۲۵ میلیون عدد از آنهانیاز
بوده است.

۳-۱: علایم بالینی

درماتیت پدروس نوعی درماتیت تماسی تاولی سوزش دار و اپیدرمولیزیس خود
التیامیابنده پوست انسانی است که شکل و اندازه آن منوط به شکل و وسعت
منطقه تحت تاثیرماده پدرین است. در این درماتیت خطی طیفی از تغییرات
هیستو پاتولوژیک داخل و زیراپیدرمی دیده می شود که واجد یک کانون اصلی
است این کانون محل اولیه تماس پوستبا سم است. کانونهای فرعی این بیماری
در اثر خاراندن محل آلوده به سم و انتقالیافتن آن به اطراف و نیز آزادشدن پروتئازهای اپیدرمی و در نتیجه تخریب اپیدرمدر اطراف کانون اولیه زخم
بوجود می آید.

عارضه در سهمرحله تکامل می یابد:

۱- حدود ۴۸-۲۴ ساعت بعد از تماس پوست با سمماکولهایی در محل تماس بوجود
می آید که بدوا قرمز رنگ و پراکنده بوده سپس بتدریجاین لکه ها به هم
پیوسته نسبتا تیره شده موجب اریتماتوز کامل ناحیه تماس میگردددر این زمان
زخم شبیه حالتی مشابه زخم حاصل از چکیدن مایعی داغ روی پوستاست.

۲- در این مرحله که حدود روز سوم تا چهارم پس از التهاب اولیه آغاز میشود
وزیکولهای کوچکی ظاهر میشوند که بتدریج بزرگ شده فرمی خطی پیدا میکنند.

۳- این مرحله همراه با خارش شدیدی است. در این مرحله زخم خشک شده وسطح آن
ترکهایی بر می دارد و در واقع حالتی اسکواموزی پیدا می کند سپسبتدریج
پوسته های زخم ریزش کرده و لکه هایی هیپر پیگمانته جای آن را میگیرند.
هیپر پیگمانتاسیون اغلب زودگذر و موقتی است ولی گاه ممکن است تا چندماه
هم باقی بماند. پوسته ریزی نیز ممکن است چند مرتبه صورت بگیرد یعنیممکن
است پس از پوسته ریزی اولیه در اثر خاراندن محل و یا بطور خودبخودیپوست
جدید نیز مجددا به همان ترتیب ریزش کرده تعویض شود.

خاراندن زخم درمرحله وزیکولی بدلیل مرطوب و نرم بودن سطح زخم موجب پارگی
آن شده و احتمالعفونتهای ثانوی به انواع میکربها را افزایش می دهد. بروز
عفونت ثانویه و یا لهشدن بیش از یک حشره روی پوست و نیز حساسیت بیشتر
برخی از افراد موجب تغییرتابلوی بالینی عارضه می شود به نوعی که گاه
مجموعه ای از عوارض غیر مستقیم همچوندردهای مفصلی استفراغ تب و ناراحتی
پرده صماخ گوش را بوجود می آورد.

شکلو مراحل التیام زخم در نقاط مختلف بدن یک فرد متفاوت است مثلا تظاهرات
بالینیعارضه در اطراف دهان بینی و چشم کاملا متفاوت از دیگر قسمتهای بدن
است. نواحیمورد اشاره دارای حساسیت بیشتری نسبت به تماس با پدرین بوده و
تماس با کمترینمیزان آن نیز پس از مدت کوتاهی موجب عوارض می گردد.
کوچکترین تماس دستهای آلودهبه همولنف پدروس با چشم پس از ۱۰ ساعت موجب
تورم پلکها و آماس ملتحمه شده همراهبا سوزش و خارش شدیدی خواهد بود که در
نهایت بدلیل ورم پلکها و بافتهای اطرافچشم آلوده بطور موقت بسته می شود.
در موارد آلودگی دور دهان و اطراف بینی نیزمراحل پیشرفت زخم همچون عارضه
چشمی است با این تفاوت که در آنها تورم مشاهده نمیشود.



۳-۲: اپیدمیولوژی

درماتیت پدروس بیشتر در قسمتهای فاقد پوشش بدن نظیر دستها صورت و گردن
عارضمی شود تعرق زیاد و حمام گرفتن موجب حساسیت بیشتر پوست نسبت به نفوذ
و اثر پدرینمی شود.از سوی دیگر همزمانی اوج فعالیت پدروسها با فصل گرما و
عرق زیاد و نهایتااستفاده از لباس کم و احیانا آستین کوتاه موجب افزایش
میزان تماس این حشرات باانسان می گردد.

در شمال ایران وفور زیاد درماتیت و عوارض پوستی ناشی ازپدروسها به دلیل
وجود شرایط مساعد پرورش و تکثیر پدروسها و جمعیت بالای آنهاست . عارضه در
تمام گروههای سنی از هر دو جنس و از هر شرایط اجتماعی و طبقاتی به یکنسبت
مشاهده می شود. ممکن است بدوا وفور عارضه در میان خانمهای جوان بیشتربنظر
آید اما این امر به واسطه تاکید بیشتر این افراد به مسایل زیبایی استو
همانطور که گفته شد عارضه در هر دو جنس فاقد تفاوت معنی دار آماری میباشد.

۴- درمان

همانطور که پیشتر بدان اشاره شد حرکت حشره روی سطح بدن مسئله ای ایجاد
نمیکند اگر چه احتمال گاز گرفتن حشره وجود دارد اما موجب پدروسیس نخواهد
شد فقط درصورت کشته شدن حشره روی پوست و مالیده شدن همولنف حشره روی آن
پس از دو روزعوارض ظاهر می شود که تا ۱۰روز بعد تشدید می گردد. ضایعه
مزبور ایمنی نمی دهد وقابل سرایت هم نیست. تا سال ۱۹۹۰ بیش از ۳۰ ترکیب
دارویی برای درمان این عارضهمورد استفاده قرار گرفته اند ولی با وجود این
هنوز دارویی با اثر قطعی و اختصاصیبرای درمان آن وجود ندارد. تمام شیوه
های درمانی مبتنی بر تخفیف و تعدیل زخماست. در بین روشهای مختلف درمانی
خنثی نمودن اثر سم در مراحل اولیه تماس تاثیرخود را نشان داده است اما
چون اکثر مردم زمان و مکان تماس با سم را بخاطر نمیآورند معمولا پس از
بروز علایم متوجه ابتلای خود می شوند در نتیجه کاربرد اینشیوه ها چندان
موثر بنظر نمی رسد به عنوان مثال استفاده از ید در مراحل اولیه پساز
آلودگی به سم موجب خنثی شدن اثر سم می شود اما در مراحل بعد از شروععارضه
تاثیری نخواهد داشت.

Tonking & Robert (1935)
نشان دادند کهاستفاده از فرآورده های روغنی
و چربی موجب گسترش عارضه وزیکول زایی شده وضعیتزخم را بدتر می نماید.
Zumpt & Deneys (1963)
نیز نشان دادند که شستشوی محلزخم با آب و
صابون پس از تاثیر سم نتیجه ای در پی نخواهد داشت. معهذا کاربردکرم
کورتیزون و استفاده از آنتی بیوتیکها تنها در مرحله قبل از وزیکولیمی
تواند در بهبود زخم موثر باشد. بعد از این مرحله درمان با مسکن ها نیزهیچ
تاثیری ایجاد نمی کند. Armestrong & Winfield( 1969) موارد زیادیاز
مبتلایان را با استفاده از کمپرس آب گرم و استفاده از کرمهای استروئیدیدر
ابتدای مرحله وزیکولی درمان کردند آنها اعتقاد دارند که استفادهاز
استروئیدهای سیستمیک در عارضه های شدید موجب کوتاه شدن دوره درمانمیشود.
Dazzin & Pavan (1971)
اظهار داشته اند که شکل درمان بایستی درسطح
سلولی مطالعه شود به همین علت در چند ساله اخیر مطالعات درمانی زیادیبر
همین اساس صورت گرفته که نتایج آنها در پی می آید:

۱- در صورت آگاهیاز تماس با سم پدرین بلافاصله بایستی محل تماس را با آب و صابون شست.

۲- درصورت بروز عارضه حداقل در طی ۴۸ ساعت اول باید از خاراندن محل عارضه خوددارینمود.

۳- استفاده کرمهای استروئیدی و آنتی هیستامین موجب کاهش شدت علایمو
جلوگیری از خارش خواهد شد که نهایتا مانع از بروز عفونتهای ثانوی میگردد.
برای جلو گیری از عفونتهای ثانوی تجویز آنتی بیوتیکها نیز توصیه میشود.
اما در صورت تمیز نگه داشتن سطح زخم و یا شستشوی آن با مواد آنتیسپتیک
مانند الکل نیازی به استفاده از آن نخواهد بود.



۵- مبارزه

برای مبارزه با حشره بالغ میتوان به سمپاشی مزارع برنج ذرت پنبه و غیره
بااستفاده از سموم دفع آفات کشاورزی پرداخت. در شمال ایران با توجه به
رونقکشاورزی و سمپاشی مداوم مزارع جمعیت پدروسها بطور غیر مستقیم کنترل
خواهد شد اینوضع با توجه به جنبه مفید پدروسها به عنوان یک عامل بیوکنترل
آفات مزارع چندانمطلوب بنظر نمی رسد. بهتر است در صورتی که از نظر پزشکی
مشکل چندانی وجود نداشتهباشد در سمپاشی مزارع ملاحظات لازم برای حفظ
پدروسها لحاظ گردد.

با توجهبه اینکه عارضه فقط در صورت له شدن حشره روی بدن و تماس همولنف
حشره با پوستبوجود می آید برطرف کردن حشره از روی پوست بدون آسیب رساندن
به آن موجب پیشگیریاز عوارض بعدی خواهد شد. همچنین با عنایت به اینکه
بیشترین شانس تماس انسان باپدروس در طول شب و در زمانی است که چراغهای
داخل اماکن و یا سرپناههای خارج ازاماکن روشن می شوند بهتر است روی پنجره
ها و درها توری نصب گردد تا از ورود اینحشرات به داخل اماکن مسکونی
جلوگیری شود. خاموش نمودن چراغهای اضافی بخصوص درزمان اوج فعالیت پدروسها
می تواند موجب کاهش موارد ابتلای به این عارضه گردد. همچنین باید از
تلنبار کردن علوفه و مواد گیاهی در نزدیکی اماکن مسکونی خودداریکرد از
دیگر راههای مقابله با این حشرات استفاده از Black light است. نحوه عملبه
این صورت است که لامپهای مولد اشعه فوق بنفش را در نزدیکی اماکن نصبکرده
و اطراف آنرا سمپاشی می نمایند

همچنین میتوان از شیوه ملافه آغشته Impregnated bed sheet استفاده نمود
(دکترتیرگری مذاکرات شخصی) بدین منظور می توان محلولی از غلظت معمول حشره
کشهاییهمچون سموم پایرتروئید تهیه نمود و ملافه ای از جنس مواد مصنوعی را
در آن خیساندپس از چلاندن ملافه در داخل ظرف باید آن را روی سطحی تراز
پهن نمود تا مایعاتاضافی آن خارج گردد سپس باید آنرا تا خشک شدن کامل
آویزان نمود. پس از خشک شدنملافه میتوان آنرا روی دیوار در محلی مناسب
نزدیکی زیستگاه پدروسها نصب کرده رویآن لامپی با نور بنفش روشن نمود
اگرچه استفاده از لامپهای فلورسنت بنفش رنگمعمولی نیز امکانپذیر است اما
کارآیی لامپهای Black light را نخواهد داشت(دکترتیرگری مذاکرات شخصی).

۵-۱: دستورالعمل پیشگیری

همانطور که پیشتر گفته شد بهترین راه اجتناب از عارضه درماتیت خطی کاهش
تماسانسان با حشره است به این منظور می توان با انجام اقدامات ذیل به طرز
قابلملاحظه ای از احتمال تماس انسان با حشره کاست:

۱- برطرف کردن علفهای هرز ازاطراف منازل مسکونی

۲- گذراندن شب در داخل اماکن انسانی

۳- کاستن ازتعداد لامپهای روشن و خاموش کردن لامپهای غیر ضروری

۴- عدم استفاده ازلامپهای بخار جیوه نئون و فلورسنت

۵- نصب پرده هایی که مانع از عبور نور میشوند

۶- نصب توری روی در و پنجره با مش کمتر از ۵/۱*۵/۱ میلی متر

۷- شستشوی سریع محل له شدن حشره با آب و صابون

 



بیماریزایی

سم پدرین که از طریق این حشره به بدن وارد می شود، یکی از قویترین سمهای حیوانی است که قدرت آن 15 برابر ار زهر مار بیشتر است. التهاب پوستی ناشی از سم این حشره نوعی حساسیت ( درماتیت ) تماسی تاولی سوزش دار و خودالتیام یابنده است که شکل و اندازه آن منوط به شکل و وسعت منطقه تحت تاثیر ماده سمی است . این التهاب دارای یک کانون اصلی است. این کانون محل اولیه تماس پوست با سم است. کانونهای فرعی این بیماری بر اثر خاراندن محل آلوده به سم و انتقال یافتن آن به اطراف و نیز آزاد شدن مواد التهابی ، تخریب پوست در اطراف کانون اولیه زخم به وجود می آید.

عارضه در سه  مرحله دیده می شود:

1.     حدود 48 - 24 ساعت پس از تماس پوست با سم نقاطی در محل تماس به وجود می آید که ابتدا قرمز رنگ و پراکنده هستند، سپس بتدریج این لکه ها به هم می پیوندند نسبتا" تیره و موجب اریتماتوز کامل ناحیه تماس می شود. در این زمان ، زخم شبیه حالتی مشابه زخم حاصل از چکیدن مایعی داغ روی پوست است.

2.     در این مرحله که حدود روز سوم تا چهارم پس از التهاب اولیه آغاز می شود، دانه های آبدار کوچکی ظاهر می شوند که بتدریج بزرگ شده، فرمی خطی پیدا می کنند.

3.     این مرحله همراه با خارش شدیدی است. در این مرحله زخم خشک می شود و سطح آن ترکهایی برمی دارد، سپس بتدریج پوسته های زخم می ریزند و لکه هایی پررنگ جای آن را می گیرند. پررنگ شدن این محل، زودگذر و موقتی است، ولی گاه ممکن است تا چند ماه هم باقی بماند. پوسته ریزی نیز ممکن است چند مرتبه صورت بگیرد. یعنی ممکن است پس از پوسته ریزی اولیه، بر اثر خاراندن محل یا به طور خود به خودی ، پوست جدید نیز مجددا" به همان ترتیب ریزش کند و عوض شود. خاراندن زخم در مرحله دوم به دلیل مرطوب و نرم بودن سطح زخم موجب پارگی آن میشود و احتمال عفونت های ثانوی به انواع میکروب ها را افزایش می دهد. بروز عفونت ثانویه یا له شدن بیش از یک حشره روی پوست و نیز حساسیت بیشتر برخی از افراد، موجب تغییر تابلوی بالینی عارضه می شود. به نوعی که گاه مجموعه ای از عوارض غیر مستقیم همچون دردهای مفصلی، استفراغ، تب و ناراحتی پرده صماخ گوش را به وجود می آورد.

زخمها خوب می شوند:

شکل و مراحل التیام زخم در نقاط مختلف بدن یک فرد متفاوت است، مثلا" زخم در اطراف دهان، بینی و چشم کاملا" متفاوت از دیگر قسمتهای بدن است. این قسمتها حساسیت بیشتری نسبت به تماس با سم دارند و تماس با کمترین میزان آن نیز از مدت کوتاهی موجب عوارض می شود. کوچکترین تماس دستهای آلوده به سم این حشره با چشم ، پس از 10 ساعت موجب تورم پلکها و آماس ملتحمه می شود که همراه با سوزش و خارش شدیدی خواهد بود. در نهایت به دلیل ورم پلکها و بافتهای اطراف، چشم آلوده بطور موقت بسته می شود. در موارد آلودگی دور دهان و اطراف بینی نیز مراحل پیشرفت زخم همچون عارضه چشمی است، با این تفاوت که در آنها تورم مشاهده نمی شود.

نقاط باز :

زخمهای ناشی از دراکولا بیشتر در قسمتهای فاقد پوشش بدن نظیر دستها، صورت و گردن ایجاد می شود. تعرق زیاد و حمام گرفتن موجب حساسیت بیشتر پوست نسبت به نفوذ و اثر پدرین می شود. از سوی دیگر همزمانی اوج فعالیت دراکولا  با فصل گرما و عرق زیاد و در نهایت استفاده از لباس کم و احیانا" آستین کوتاه موجب افزایش میزان تماس این حشرات با انسان می شود.

در شمال ایران، وفور زیاد عوارض پوستی ناشی از دراکولا به دلیل وجود شرایط مساعد پرورش و تکثیر دراکولا و جمعیت بالای آنهاست. عارضه در تمام گروههای سنی از هر دو جنس و از هر شرایط اجتماعی و طبقاتی به یک نسبت مشاهده می شود. ممکن است به ظاهر وفور عارضه میان خانمهای جوان بیشتر به نظر آید، اما این مساله به واسطه تاکید بیشتر این افراد به مسائل زیبایی است و عارضه در هر دو جنس بطور یکسان رخ می دهد.

درمان :

تا به حال بیش از 30 ترکیب دارویی برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار گرفته است. با وجود این، هنوز دارویی با اثر قطعی و اختصاصی برای درمان آن وجود ندارد. تمام شیوه های درمانی، مبتنی بر تخفیف و تعدیل زخم است. میان روشهای مختلف درمانی، خنثی کردن اثر سم در مراحل اولیه تماس، تاثیر خود را نشان داده است، اما چون اکثر مردم زمان و مکان تماس با سم را به خاطر نمی آورند معمولا" پس از بروز علائم متوجه ابتلای خود می شوند، در نتیجه کاربرد این شیوه ها چندان موثر نیست. بعنوان مثال استفاده از ید در مراحل اولیه پس از آلودگی به سم موجب خنثی شدن اثر سم می شود، اما در مراحل پس از شروع عارضه تاثیری نخواهد داشت. تاول های ناشی از گزش این حشره درمان خاصی ندارد و فقط بیشتر محل ضایعه را باید با آب سرد و صابون مرتب شستشو داد. بیشتر مردم برای درمان آن از الکل سفید استفاده می کنند، در حالی که آب و صابون بهتر است. برخی پزشکان برای بهبود سریع تر، در مراحل اولیه پیش از زدن دانه ها، پمادهای کورتن دار و آنتی بیوتیک تجویز می کنند که می تواند در بهبود زخم موثر باشد. با وجود این کاربرد کرم کورتیزون و استفاده از آنتی بیوتیک ها پس از این مرحله تاثیری ندارد. استفاده از آنتی هیستامین موجب کاهش شدت علائم و جلوگیری از خارش میشود و به کمک آن و مسکن، زمان بهبود 10 روزه را می توان تحمل کرد.

برای درمان عوارض چشمی آن نیز باید پیش از هر واکنش، چشمها را بشویم، چنانچه سوزش چشم ادامه پیدا کند، ابتدا یک قطره آنتی بیوتیک و سپس به آرامی چند قطره کورتیکواستروئید در چشم بچکانید، البته ضروری است برای درمان التهاب عنبیه، آتروپین نیز مصرف شود، مراجعه به پزشک و گرفتن داروهای لازم را فراموش نکنید.

پیشگیری تنها راه درمان :

برای کنترل حشره و جلوگیری از هجوم آن، اولین روش نصب توری و   پشه بند در محل خواب است. کاهش تعداد لامپهای روشن و کم کردن شدت نور، پاکسازی علفهای هرز و دیگر گیاهان بویژه گیاهان پوسیده از محل نصب چادر و استفاده از حشره کش برای سمپاشی روی چادر از دیگر روشهای مبارزه با این حشره خونخوار است.

گردشگرانی که در چادرهای خود اقامت می کنند و لباسهای شسته را در فضای باز آویزان می کنند، پیش از جمع کردن باید آنها را تکان دهند و پیش از پوشیدن دقیقا" بازرسی کنند تا حشره از طریق لباس وارد بدن نشود.

یادتان باشد اگر دراکولا را روی بدن خود دیدید برای جلوگیری از آسیب تا حد ممکن باید حشره را از روی عضو بدن بپرانید و اگر دست یا عضو دیگری آلوده شد حتما" آن را با آب و صابون بشویید.

گاز نمی گیرد:

این دراکولا بر خلاف کنت دراکولا گاز نمی گیرد. حتی بر خلاف تصور بیشتر مردم نیش هم نمی زند، بلکه فقط له کردن حشره روی پوست ایجاد ضایعه می کند. بر اثر له شدن این حشره ماده فعالی که در همولنف آنها بطور طبیعی وجود دارد سطح پوست را آغشته می کند و موجب بروز بیماری می شود. این ماده پدرین نام دارد. جالب است بدانید میزان پدرین در بدن این حشره آنقدر ناچیز است که برای به دست آوردن مقدار لازم به منظور تعیین ساختمان شیمیایی آن به 100 کیلوگرم از این حشره یعنی معادل حدود 25 میلیون عدد از آنها نیاز بوده است. نقاط باز بدن مثال صورت، دستها، ساعدها و پاها بیشترین آسیب را از این حشره می بینند. پس از له کردن حشره روی پوست ضایعه ای ایجاد می شود که به سرعت به دیگر قسمتهای بدن منتقل می شود