آتش‌نشانان

خیلی‌ها فکر می‌کنند کار آتش‌نشانان خاموش کردن آتش است، ولی اگر یکی از نزدیکان شما این شغل را داشته باشد حتما به شما خواهد گفت که گاهی از درد رنج می‌برد. آتش‌نشانان به خاطر حرفه‌شان با حرارت زیاد آتش سر و کار دارند و ممکن است در ماموریت‌هایشان دچار سوختگی هم بشوند. درد جسمی در شغل آتش‌نشانی به همین جا ختم نمی‌شود. وقتی یک آتش‌نشان شیلنگ آب بزرگی را که آب با فشار از آن خارج می‌شود در دست می‌گیرد و به جنگ شعله‌های آتش می‌رود، فشار زیادی بر عضلات کمر و بازوانش وارد می‌شود. اغلب آتش‌نشانان باید از نردبان‌های بلند بالا بروند و همراه خود فردی را که در میان شعله‌های آتش گیر افتاده است را بر دوش خود حمل کنند و پایین بیاورند. در این میان اگر از ارتفاع زیاد سقوط کنند و آسیب جدی ببینند، باید از شغل خود انصراف بدهند و بازنشسته شوند. از سوی دیگر شیفت‌های آتش‌نشانان بسیار طولانی است و مجبورند در تمام طول شب و گاهی دو روز پشت سر هم در ایستگاه‌های آتش‌نشانی بخوابند که تشک‌های نامناسب و تخت‌خواب‌های غیراستاندارد در استراحتگاه‌ آنها باعث بروز کمردرد خواهد شد.

با این حال، آتش‌نشانان مردان قوی هستند که بدن‌شان را برای انجام هر کاری، در هر زمانی که به آنها ماموریت داده می شود، آماده می‌کنند.

رانندگان کامیون‌

اگر شما یک اتومبیل ‌سواری داشته باشید و با آن به سفر بروید خیلی آسان است، هر وقت که احساس خستگی می کنید می توانید در کنار جاده پارک کنید و کش و قوسی به بدن‌تان بدهید، ولی پیدا کردن مکانی مناسب برای پارک کردن یک کامیون اغلب دشوار است. به همین دلیل، رانندگان کامیون ساعت‌ها در یک موقعیت بدنی ثابت رانندگی می‌کنند و فشار زیادی به عضلات و ستون مهره‌هایشان وارد می‌شود. رانندگی در جاده‌های کوهستانی نیز مشکل دیگری است که راننده علاوه بر فشار دادن بی‌وقفه ی پا روی پدال گاز، باید کامیون سنگین را از سربالایی بالا ببرد که این کار فشار زیادی را بر بدن و ستون مهره‌ها وارد می‌کند. به همین دلیل کمردرد و مشکلات دیسک کمر و به دنبال آن فشار روی اعصاب پا و پا درد در میان رانندگان کامیون شایع است و کار وقتی بدتر می‌شود که به این دردهای هشدار‌دهنده توجهی نکنند و چون بیشتر عمرشان در جاده می‌گذرد، از مشورت با یک پزشک کوتاهی کنند.

خلبانان

خلبان شدن و پرواز بر فراز ابرها آرزوی خیلی از بچه‌هاست، ولی وقتی از دور به این حرفه نگاه می‌کنید، شاید از فشار کاری سنگینی که یک خلبان تحمل می‌کند، خبر نداشته باشید. گاهی ساعت‌ها پرواز و بیداری باعث بروز سردرد در خلبان می‌شود. گرچه پروازهای خلبانان برنامه نوشته شده‌ای دارد، ولی گاهی به دلایلی مانند اوضاع نامساعد جوی، لغزندگی باند و… پرواز به تاخیر می‌افتد و برنامه خواب و استراحت خلبانان را به هم می‌زند.

اگر شما یک خلبان باشید گاهی لازم است چند بار در طول روز هواپیمایتان را عوض کنید و کیف خود را همراهتان از یک هواپیما به هواپیمای دیگر ببرید که حمل این کیف سنگین در یک سمت بدن، به مرور زمان باعث آسیب ستون فقرات‌تان و بروز درد می شود.

از سوی دیگر، ساعت‌های طولانی پرواز و در یک موقعیت ثابت نشستن یکی دیگر از دلایل بروز دردهای جسمی در خلبانان است. توجه به این دردها و رفع آنها در حرفه خلبانی مهم است، چون ممکن است تمرکز خلبان را به هم بزند و جان صدها مسافر را به خطر بیندازد.

نوازندگان

نوازندگان در ردیف چهارم مشاغلی ایستاده‌اند که باعث درد‌های مزمن می شوند. سندرم تونل کارپال یکی از این درد‌ها است که مچ دست نوازندگان را درگیر می‌کند. در این شرایط لازم است مچ‌ها را در مچ بندهای ویژه‌ای که متخصص ارتوپد تجویز می‌کند، قرار دهند و برای رفع درد و برآمدگی و تورم مچ‌ها، کورتیزون تزریق کنند.

بسیاری از نوازندگان مجبورند ساعت‌های طولانی بدون حرکت بنشینند و بنوازند که این کار باعث بروز درد در عضلات کمر، پشت و شانه‌هایشان خواهد شد.

ورزش کردن روزانه و گرم کردن عضلات دست پیش از نواختن، به کاهش این دردها کمک می‌کند.

تایپیست‌ها

اگر شما به صورت تفننی مطالبی را تایپ کنید، شاید مشکلی نداشته باشید، ولی اگر مجبور باشید این حرفه را به عنوان شغلی برگزینید که مخارج زندگی خود را از آن تامین کنید، لازم است ساعت‌ها با انگشت های‌تان کار کنید و مچ‌تان را ساعت‌های طولانی در یک موقعیت ثابت نگه دارید. سندرم تونل کارپال در میان تایپیست‏ها نیز شایع است.

دندانپزشکان

شاید شغل دندانپزشکی از نظر کسی که از دور به آن می‌نگرد شغلی راحت و پردرآمد باشد، ولی از دردهای مزمن این حرفه، فقط دندانپزشکان خبر دارند. دندانپزشکان مجبورند ساعت‌های طولانی در یک موقعیت بدنی ثابت روی دندان‌های بیمار‌شان کار کنند. کار کردن در یک فضای کوچک که فاصله‌ها میلی‌متری است، مستلزم دقت و تمرکز زیادی است. به همین دلیل به دندانپزشکان توصیه می‌شود صندلی‌ها و یونیت‌های دندانپزشکی را خریداری کنند که ارگونومیک هستند و از کمر، پشت، پاها و دستان‌شان در هنگام کار حمایت می کنند. در ضمن توجه به اصول صحیح نشستن و نسبت به بیمار در یک موقعیت مناسب قرار گرفتن می‌تواند از بروز این دردها در کوتاه مدت و طولانی مدت پیشگیری کند.

پلیس ها

بعد از خلبانی، پلیس شدن آرزوی بسیاری از پسر بچه‌هاست، ولی خیلی از این آرزوها در بزرگسالی با دیدن دشواری شغل پلیس‌ها به فراموشی سپرده می‌شود. در خیابان‌های شلوغ بین ماشین‌ها ساعت‌ها ایستادن و ترافیک را هدایت کردن و یا در تعقیب و گریز خلافکاران و جنایتکاران شرکت کردن، از این حرفه شغلی پُر استرس می‌سازد که این استرس هم بر جسم و هم بر فکر و روح پلیس‌ها وارد می‌شود.

بسیاری از پلیس‌ها در هنگام انجام وظیفه زخمی می‌شوند و صدمه می‌بینند. ساعت‌های طولانی در اتومبیل پلیس نشستن و رانندگی کردن و یا سر چهارراه ایستادن باعث بروز کمردردهای مزمن در پلیس‌ها می‌شود.

پرستاران

نتایج بررسی‏ها نشان می‌دهد پرستاران بیش از صاحبان مشاغل دیگر، از کار خود به دلیل بیماری و یا آسیب جسمی مرخصی می‌گیرند. اگر شما در بخش توان‌بخشی پرستار باشید، باید با بیمارانی کار کنید که توانایی کنترل بدن خود را ندارند و در حین جابه‌جا کردن آنها یا کمک به توان‌بخشی‌شان، فشار زیادی بر بدن‌تان وارد می‌شود و حتی ممکن است تعادل شما هم به هم بخورد و زمین بخورید و دچار آسیب شوید. بارها خم شدن جلوی بیماران تا کفش‌هایشان را بپوشند، کمک به آنها برای راه رفتن، حمام کردن، مرتب کردن بدن آنها وقتی به تختخواب باز می‌گردند، فشار زیادی بر بدن پرستاران وارد می‌کند.

جلوگیری از وارد شدن فشار کاری به بدن و کمک خواستن از متخصصان در هنگام بروز درد، بهترین راه برای رهایی از دردهای مزمن این شغل است.

کارگران ساختمانی

ساعت‌های طولانی روی داربست‌های ساختمان های چند طبقه کار کردن، راه رفتن روی تیرآهن‌ها در ارتفاع چند متری و کار با بالابر‌های سنگین، سلامت جسمی کارگران را تهدید می کند.

ولی بسیاری از کارگران بعد از وارد شدن آسیب جسمی، به دلیل ترس از بیکار شدن، از شکایت و گرفتن طول درمان از کارفرمایان خود صرف نظر می‌کنند و درمان اساسی انجام نمی‌دهند. از سوی دیگر، کار بدنی سخت و بارهای سنگین را بر دوش حمل کردن فشار زیادی را بر بدن، ستون فقرات و عضلات کارگران ساختمانی وارد می‌کند که طی سال‌ها باعث دردهای عضلانی اسکلتی زیادی خواهد شد